• gra, zabawa
  • dziecko
  • radość, wesołość
  • nauczyciele
  • wiedza
  • nauka, uczenie
  • bezpieczeństwo
  • mądrość
  • przyjaciele

o dojrzałości szkolnej

 

Pierwsze doświadczenia dziecka związane ze szkołą wpływają na jego stosunek do nauki, dlatego tak ważnym jest, by były pozytywne. O tym, czy sprosta tak wielkiej zmianie w jego życiu, jaką jest pójście do szkoły decyduje stopień osiągniętej przez niego gotowości szkolnej, na które składa się dojrzałość fizyczna, umysłowa, emocjonalna i społeczna.

 

Dojrzałość fizyczna
Dziecko powinno być zdrowe, silne, dobrze zbudowane i ogólnie sprawne ruchowo. Mając zapewniony właściwy sposób odżywania i odpowiednią ilości snu będzie bardziej odporne, a czynne uczestniczenie w zajęciach nie będzie go męczyć. Niezmiernie ważne są również: właściwie rozwinięta sprawność manualna, grafomotoryczna i koordynacja wzrokowo-ruchowa, tak potrzebne małym uczniom podczas pisania, rysowania, czy wycinania.

 

Dojrzałość umysłowa
Dojrzałość szkolna w tym zakresie obejmuje umiejętność swobodnego i zrozumiałego wypowiadania się, wyrażania poglądów, pytań i wniosków. Uczeń dojrzały posiada już pewien zasób wiedzy o świecie, przyrodzie i ludziach. Potrafi opowiedzieć o otoczeniu, w którym żyje, ulubionych zabawkach, swojej rodzinie, odpowiada na pytania, o wiek, imię, czy adres. Dla dojrzałości szkolnej niezmiernie ważna jest także umiejętność koncentracji, która przekłada się na łatwość i szybkość, z jaką dziecko będzie przyswajało wiedzę i realizowało powierzone mu zadania. O jego właściwym rozwoju świadczy również jego aktywność poznawcza. Powinno także posiadać umiejętność słuchania z uwagą i zrozumieniem, bo od tego zależy, czy będzie potrafiło wykonać polecenia nauczyciela.

 

Dojrzałość emocjonalna

Dzięki osiągniętej równowadze psychicznej dziecko potrafi dostosować reakcję, do siły bodźca, co pozwala mu reagować na bieżące wydarzenia w sposób adekwatny do sytuacji. Dziecko, które osiągnęło dojrzałość emocjonalną może w pełni doświadczać całej gamy pozytywnych uczuć związanych ze swoimi szkolnymi przeżyciami, niezaburzonych złością, lękiem i frustracją wywołanymi z błahych powodów.

 

Dojrzałość społeczna

O dojrzałości społecznej mówimy wtedy, kiedy dziecko łatwo i chętnie nawiązuje kontakty, potrafi działać w zespole i cieszyć się z osiągnięć całej grupy. Jest życzliwe, chętnie uczestniczy w grach i zabawach z kolegami.

Rozumie zasady funkcjonowania w grupie. Nie wywołuje konfliktów i nie krzywdzi innych dzieci. Potrafi się podporządkować wymogom dyscypliny, a nauczyciel jest dla niego autorytetem, z którego opinią się liczy. Posługuje się odpowiednimi zwrotami grzecznościowymi i do wszystkich odnosi się z szacunkiem.

 

 

Jak możecie Państwo pomóc swoim dzieciom?

 

  • Rozmawiajmy z dziećmi, jak najczęściej. W ten sposób pomagamy dziecku wzbogacać jego wiedzę o świecie, podsycamy jego ciekawość poznawczą i pobudzamy je do spostrzegawczości i samodzielnego myślenia jednocześnie poszerzając jego słownictwo i zakres używanych przez niego pojęć. Dziecko zachęcone do zadawania pytań, wymyśla kolejne i dowiaduje się, jaką przyjemnością jest poszukiwanie odpowiedzi, a nie ma lepszej motywacji do nauki. Prowadząc dialog z dzieckiem, nie zapominajmy o uczeniu go prawidłowej wymowy.

 

 

  • Wyrabiajmy w nim samodzielność. Wyręczane przez rodziców dzieci nie tylko nie radzą sobie z prostymi umiejętnościami związanymi z samoobsługą, ale również nie potrafią się zorganizować ani dbać o własne rzeczy. Dobrze jest również przydzielać dziecku małe obowiązki takie jak podlewanie kwiatów, karmienie domowego zwierzątka, czy sprzątanie klocków. Ważne jest, by te czynności musiało wykonywać regularnie, co pomoże kształtować jego systematyczność i wytrwałość.

 

 

  • Zachęcajmy do wykonywania prac manualnych. Rysowanie, malowanie, wydzieranie, lepienie z plasteliny, czy klejenie usprawniają małe rączki dziecka, dzięki czemu nie będzie miało kłopotów z rysowaniem i pisaniem w szkole.

 

 

  • Czytajmy mu książki wskazując jednocześnie obrazki i litery. To najprostszy sposób by rozwijać spostrzegawczość wzrokową i słuchową dziecka, ale też umiejętność koncentrowania uwagi.

 

 

  • Dopingujmy je, kiedy próbuje liczyć swoje kredki, krzesła przy stole, czy książki na regale. Dobrze przygotowane do nauki szkolnej dziecko liczy do dwudziestu i potrafi dodawać i odejmować liczby w zakresie do dziesięciu, więc jak najczęściej bawmy się z własnym dzieckiem liczbami.

 

 

  • Wpajajmy dziecku zasady kulturalnego zachowania. Używanie zwrotów grzecznościowych, szacunek i życzliwość w stosunku do innych spowodują, że będzie mu łatwiej znaleźć kolegów w szkole, którzy pomogą mu stawić czoła wyzwaniu, jakim jest nauka w pierwszej klasie.